No i po co to wszystko?

Tytuł

Moją ulubioną potrawą z czasów szkoły średniej i studiów był Gulasz po Irlandzku (Irish Stew). Do jego przyrządzenia wystarcza patelnia, lodówka i założenie, że w każdej kuchni znajdzie się cebula. Posiekaną cebulę wrzucamy się na patelnię i kiedy ta się smaży przeszukujemy lodówkę i wygarniamy to co uznamy za nadające się do gulaszu, ze szczególnym uwzględnieniem wędlin, serów, pomidorów itp. itd. Chwytacie?

Rezultat ma być gorący, ostry, sycący i przyjemnie tłusty. I ma zawierać wszystkiego po trochu. Tak jak ta strona. Zaczynam od kuchni właśnie, ale chcę publikować też inne składniki gulaszu z mojej głowy.

Kulinaria

Zawsze byłem rozkosznie pulchny i nigdy mi to nie przeszkadzało. Starość jest jednak niczym komandos - skrada się powoli, o balkoniku i uderza artretyczną pięścią znienacka. Organizm zaczął sugerować, że dodatkowego obciążenia nie zniesie i nasyłać na mnie mafiozów w bieli (tu następuje znaczące machanie brwiami). Jako strategię pacyfikacji zbuntowanych narządów wybrałem metodę stworzoną przez M. Montigniaca i póki co ciągle uważam ten wybór za trafny. Organizm jakby się uspokoił a i portfel odetchnął kapkę, bo ubrania co czekały już na wycieczkę do PCK zaczęły nagle i niespodziewanie pasować.

Wspomniana metoda Montignac ma, jak każda dieta pewne wymogi. Największym problemem okazał się reżim spożywania posiłków - obiad wypada zazwyczaj w pracy, bez dostępu do kuchni ani chociażby kuchenki mikrofalowej. Volens nolens musiałem wykombinować co można przygotować "na wynos". Oczywiście pracowałem też nad pozostałymi posiłkami. Podzielenie się tym było naturalnym krokiem. Mam nadzieję, że komuś z Was przydadzą się te przepisy. Oczywiście sugestie i komentarze są jak najbardziej pożądane!

Tekst i fotografie
O ile nie zaznaczono inaczej teksty i fotografie są mojego autorstwa. Nie zastanowiłem się dokładnie nad ew. kopiowaniem. Jeśli zajdzie potrzeba, na jakiś model się zdecyduję.